Kilka spostrzeżeń.
Nie lubię stać. Definitywnie. Stanie, przytulanie się, całowanie - wszystko na stojąco, to jakoś nie dla mnie. Lubię leżeć, dlatego tak często nie mogę się podnieść z łóżka (nawet w ciągu dnia).
Zauważyłem jakąś nagłą zmianę podejścia. Dziwny brak wstydu. Nie wiem gdzie się podział. Ważne, że w dużej mierze zniknął. Bardzo dobrze.
Nie mogłem zasnąć do drugiej w nocy. Chyba już panikuję.
Myślę jak z tego wszystkiego wybrnąć, być wolnym od obłudy i zakłamania wszystkich dookoła. Powoli nie mam kurwa siły na konfrontowanie się z nimi. Sam ze sobą też nie radzę sobie najlepiej. W najbliższych dniach sprawdzam swoją wydajność.
a Eurydyce obiecuję, że to sobie kiedyś odpracujemy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz