Trochę chłodny, ale piękny dzień. Do południa rzekomo zapracowany, po południu rozleniwiony. Już częściowo rozzieleniony, ale pokazał, że wcale mu się nie spieszy. Nam też się nie spieszyło. Nie spieszyło nam się do wyjaśnień. Ostatecznie można powiedzieć, że mamy to za sobą (w pewnym sensie, bo gdyby się tak zastanowić, to wszystko jeszcze przed nami). Dobrze, że tak wyszło. Chcę, żebyś była obecna cała, żebyś wreszcie mnie popychała do działań, żebyśmy już nie krążyli bez celu jak 'tego' dnia i jak w dzisiejszym śnie.
Mam pustkę w głowie. Pewnie dlatego, że za wcześnie wstałem.
i wiesz. W takich chwilach widzę Twoje kochające spojrzenie, Twój beztroski uśmiech i chce mi się żyć. To niesamowite, że jesteś najpiękniejszym widokiem jaki kiedykolwiek widziałem. Wyrzuciłbym tylko z mojej głowy te katastroficzne wizje, że mogę Cię kiedyś stracić.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz