Znowu jestem za poważny, tylko teraz już przesadziłem. Przepraszam.
Dziś postaram się coś zmienić. Zmienić tok myślenia. Muszę z dystansem podejść do siebie i zachować autentyzm. Chcę tylko, żeby Eurydyka nigdy nie musiała się obwiniać z mojego powodu. Chcę tylko, żebym nigdy nie musiał żałować swoich słów.
Chcę, żeby wszystko było tak, jak wtedy, kiedy siedzieliśmy mocno przytuleni pomiędzy tymi wszystkimi problemami. Pomiędzy tymi, którzy mocno stoją na ziemi przykuci do swoich zajęć, a tymi, którzy w mieszkaniach ponad poziomem morza palą sobie papierosa przed telewizorem i czasem tylko schodzą koło nas, żeby zrobić zakupy i wyprowadzić psa. Wtedy wszystko wydawało się być nierealne i autentyczne. Teraz trochę się zatraciliśmy w rutynie. Albo to tylko chęć przeżycia kilku przyjemnych chwil - beztrosko. Może to tylko moja wyobraźnia. Ona zawsze zawodziła. Wyobraziłem sobie jak krótki czas nam został... i boję się. Pewnie tak bardzo, jak Ty się boisz.
Dlatego dziś będzie inaczej. Przyrzekam, że się postaram.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz